Իբր ես որսն եմ՝ դու էլ քո խելքով էկել ես որսի՝ մրոտ բարաթով էն հայվան ռեսի

25/05/2020 11:40
Իբր ես որսն եմ՝ դու էլ քո խելքով էկել ես որսի՝ մրոտ բարաթով էն հայվան ռեսի

Ի՞նչ ես հերսոտել՝ ժանգոտ թվանքն էլ կապելով միջկիդ ու մուննաթ էլ գալի,

Ոնց որ թե ե՞ս եմ սառցրել մարգերդ՝ տակին ղռավի։
Թե՞ իմ ռանգիցն է կամ իմ ծուռ խոսքից, չունես ո'չ գնորդ, ո'չ էլ մուշտարի,
Տե՛ս հա՜. Ճամփեդ թեքել ես.իմ օջախում ես՝ թուր ու թվանքով էլ վրա էս տալի։
Իբր՝ ես որսն եմ, դու էլ քո խելքով էկել ես օրսի՝ մրոտ բարաթով էն հայվան ռեսի։
Հորդ դուքյանում թոփով կտորնին շարած թամուզ մի ջերգի,
Էկել ու իմ անշառ խրճիթում մախաթ էս փնտրում, հետն էլ ահ տալի։
Իմացած դու կաց, մտիդ պինդ պահի, ճպռո՛տ քյոփողլի՛,
Թավուտ անտառում՝ դեռ մորուց վայրի, ամեն մի որս չէ՝ փայ է որսորդի։
Թե մլուլ տվիր կամ գյուլլեդ մխելա ծուռը գնաց, վայը եկել է քո՝ մեր֊մանուկի։
Քյոխվիդ էլ կասես.Խելքիդ մի դուռ դիր կամ էլ թեզ նալնի, մունդառ շանորդի...
Աջալդ էկելա ու ոնց որ մաջալ չի տալի,
Վանոյի խուռդա, ճատրակի կուրսն ընկած ռուբլի...